1. PO CO ORGANIZUJE SIĘ KONSULTACJE SPOŁECZNE?
  • Żeby wypełnić obowiązek
    Gdy są one nakazane ustawowo lub chcemy realizować projekt unijny (najczęściej wymagający konsultowania dwuetapowego: podczas tworzenia ogólnej koncepcji i po powstaniu ostatecznego projektu).

  • Żeby podjąć optymalną decyzję
    Do tego potrzebne są zaś:
    − właściwe zrozumienie interesów i rozpoznanie potrzeb społeczności oraz udzielenie skutecznej odpowiedzi,
    − zebranie opinii i przeanalizowanie danego problemu z różnych punktów widzenia,
    − zminimalizowanie/wykluczenie błędów.

  • Żeby edukować
    Ważne jest, żeby doszło do wymiany informacji i wiedzy między przedstawicielami władz a obywatelami. Czasami mieszkańcy dysponują unikalną wiedzą ekspercką, która może pomóc w wypracowaniu lepszych rozwiązań.
    UWAGA: konsultacjami nie są zamknięte spotkania eksperckie (• ZASADA PRZEJRZYSTOŚCI), nie istnieją też „konsultacje informacyjne” (• DEFINICJA KONSULTACJI).

  • Żeby rozładować konflikt lub go uniknąć
    Dobrze przeprowadzone konsultacje mogą zapobiec potencjalnemu konfliktowi. Jednak w sytuacji konfliktu, który już istnieje, skuteczniejsza może być mediacja.

  • Żeby uzyskać poparcie mieszkańców dla jakichś decyzji
    Chodzi o to, żeby przygotować mieszkańców na trudną decyzję lub oswoić ich z jej przewidywanymi skutkami (np. cięć budżetowych). Nawet w takim przypadku konieczne jest zostawienie mieszkańcom przestrzeni na zgłoszenie własnych rozwiązań (• ZASADY DOBREJ WOLI I PRZEWIDYWALNOŚCI).

  • Żeby zwiększyć aktywność mieszkańców
    A zatem: pobudzić (lub podtrzymać) zaangażowanie mieszkańców w sprawy publiczne, nawiązać nowe relacje, zbudować (lub wzmocnić) zaufanie. Ważny jest tu przedmiot konsultacji − im bardziej istotny i w widoczny sposób dotyczący obywateli bezpośrednio, tym łatwiej jest osiągnąć wymienione wcześniej cele.

  • Żeby zbudować poczucie współodpowiedzialności
    Ważne, by uświadomić mieszkańcom, że razem tworzymy wspólnotę i że odpowiedzialność za jej los też jest wspólna. Aby obywatele mieli poczucie, że kluczowe decyzje podejmowane są w wyniku przeprowadzonego dialogu i że w związku z tym konsekwencje też będą wspólne.